ALLAH RIZASI İÇİN
İNFAK ETMEK

İnfak ke­li­me­si, Al­lah-ü te­la­nın hoş­nut­lu­ğu­nu ka­zan­ma ni­ye­ti ile har­ca­ma­da, yar­dım­lar­da (maddi, ma­ne­vi) bu­lun­ma an­la­mı­na gelir. Aynı za­man­da “İnfak” ke­li­me­si­nin ta­şı­dı­ğı mana iyi tah­lil edi­lir­se, bu iba­de­tin bir hik­me­ti­nin de, in­sa­nı ruh, şah­si­yet ve ka­rak­ter ba­kı­mın­dan mad­de­nin esa­re­tin­den kur­ta­ra­rak ma­ne­vi­ya­tı mad­di­ya­ta hâkim kıl­ma­sı ol­du­ğu gö­rü­lür. Bu yö­nüy­le iba­det­ler için­de in­fa­kın ruha sağ­la­dı­ğı belki de en büyük fayda, “vic­dan hu­zu­ru­dur.
Rab­bi­miz bu­yu­ru­yor ki;
“Allah yo­lun­da infak edin. Kendi el­le­ri­niz­le ken­di­ni­zi teh­li­ke­ye at­ma­yın. Amel­le­rin hepsi en güzel olsun. Allah iyi­lik ya­pan­la­rı (ha­yır-ha­se­nat, amel-i salih iş­le­yen­le­ri) sever.” (el-Ba­ka­ra, 195) bu­yu­ru­yor.
Me­di­ne’ de her sabah kalk­tık­la­rın­da fa­kir­ler ka­pı­la­rın­da bir çuval erzak bu­lur­lar­mış. Bir sabah kalk­tık­la­rın­da ba­kar­lar­mış ki o gün çuval yok…
Biraz sonra sâla ve­ril­me­ye baş­la­mış. Me­di­ne so­kak­la­rı Zey­nel Abi­din Haz­ret­le­ri’nin vefat et­ti­ği ha­be­ri ile çal­ka­la­nı­yor­muş. Halk büyük bir üzün­tü­ye gark olmuş. Son görev için Zey­nel Abi­din Haz­ret­le­ri’ni yı­ka­yan imam efen­di, mev­ta­nın sır­tın­da içi su dolu iri iri ya­ra­lar gör­müş. Sır­rı­nı an­la­ya­ma­mış.
Ehli Be­yit­ten bir zat bu ya­ra­la­rın sır­rı­nı şöyle açık­la­mış: “Zey­nel Abi­din Haz­ret­le­ri her sabah ha­zır­la­dı­ğı erzak çu­val­la­rı­nı sır­tın­da ta­şı­ya­rak fa­kir­le­rin ka­pı­sı­na gö­tü­rür, sonra ses­siz­ce ka­pı­dan ay­rı­lır­dı. Halk çu­val­la­rı kimin bı­rak­tı­ğı­nı bil­mez­di. O su top­la­mış ya­ra­lar işte o çu­val­lar­dan ötürü olur­du.” der.


Kay­nak: İslam ve İhsan