GÖRGÜ KURALLARIMIZI YAŞAYALIM VE YAŞATALIM

Bizim yüce di­ni­miz İslam’da; Görgü bir top­lum için­de var olan ve uyul­ma­sı ge­re­ken saygı, ahlak ve in­ce­lik ku­ral­la­rı­nın genel adı­dır. Top­lum­da bi­rey­ler ara­sın­da­ki iliş­ki­le­rin dü­zen­len­me­sin­den doğan töre, adet, ge­le­nek ve gö­re­nek­ler, din ku­ral­la­rı gibi görgü ku­ral­la­rı da ya­zı­lı ol­ma­yan norm­lar­dan­dır. … Se­lam­laş­ma, yemek yeme ku­ral­la­rı, say­gı­lı dav­ran­ma gibi. Baş­ka­la­rı­na gös­te­ri­len ne­za­ket, ev hal­kın­dan esir­gen­me­me­li.
Es­ner­ken, ağız, sol elin dışı ile ka­pa­tıl­ma­lı.
Bu böy­le­dir.” ye­ri­ne “Ben böyle bi­li­yo­rum.” de­me­li.
Her yerde yaş­lı­la­ra, has­ta­la­ra ve ha­nım­la­ra yer ver­me­li.
Kür­dan kul­la­nır­ken sol el ile ağız ka­pa­tıl­ma­lı.
Yan­lış ya­pı­la­bi­lir ama, yan­lış­ta ısrar edil­me­me­li.
Baş­ka­sı­nın te­le­fo­nu ve eş­ya­sı izin­siz kul­la­nıl­ma­ma­lı.
Zi­ya­re­te, he­di­ye ile git­me­ye ça­lış­ma­lı.
En önem­li 2 ke­li­me, “Peki efen­dim.” ve “Özür di­le­rim.”dir.
Borç­lu dur­mak, in­sa­nın de­ğe­ri­ni dü­şü­rür.
Daima gü­lüm­se­mek bir şey kay­bet­tir­mez; çok şey ka­zan­dı­rır.