Kovid-19’la Savaşı Anlatıyor

RTEÜ Eğitim Ve Araştırma Hastanesi Doktor Öğretim Üyesi Tolga Koyuncu Kovid-19’la Savaşı Anlatıyor

Rize’de yeni tip ko­ro­na­vi­rü­sü (Ko­vid-19) 25 gün­lük te­da­vi son­ra­sı yenen Recep Tay­yip Er­do­ğan Üni­ver­si­te­si Eği­tim ve Araş­tır­ma Has­ta­ne­si Anes­te­zi ve Re­ani­mas­yon Uz­ma­nı Dok­tor Öğ­re­tim Üyesi Tolga Ko­yun­cu, “Ak­ci­ğer fil­min­de­ki be­yaz­lık­la­rın ar­tı­şı­nı gö­rün­ce daha çok kaygı bo­zuk­lu­ğu­na ka­pı­lı­yor­dum. Ar­ka­daş­la­rım ak­ci­ğer fil­mi­me bak­ma­mı ya­sak­la­mış­tı.” dedi.
Ko­yun­cu, yap­tı­ğı açık­la­ma­da, has­ta­lık sü­re­ci­ni ve yoğun ba­kı­ma düş­tü­ğü dö­nem­de ya­şa­dı­ğı kaygı bo­zuk­lu­ğu­nu an­lat­tı.
Nöbet tut­tu­ğu sı­ra­da ra­hat­sız­lı­ğı­nı his­set­ti­ği­ni be­lir­ten 43 ya­şın­da­ki Ko­yun­cu, gri­bal be­lir­ti­ler ve kas ağ­rı­sı­nın ol­du­ğu­nu, bu be­lir­ti­ler üze­ri­ne ken­di­si­ni izole et­ti­ği­ni ak­tar­dı.
Ko­yun­cu, has­ta­lık baş­lan­gı­cın­da her şeyin çok nor­mal ol­du­ğu­nu ifade ede­rek, “Has­ta­lı­ğa ya­ka­lan­dı­ğım­da ‘Belli bir has­ta­lı­ğım yok.
Yaşım da genç sa­yı­lır. Bunu at­la­tır­sam belli bir süre ba­ğı­şık­lık ka­za­nı­rım.’ dü­şün­ce­sin­dey­dim. Bir hafta hiç­bir prob­lem yoktu.
Görev yap­tı­ğım has­ta­ne­de, ar­ka­daş­la­rım ta­ra­fın­dan izole edi­le­rek te­da­vi edil­dim.” dedi.
Bir haf­ta­lık sü­re­nin ar­dın­dan has­ta­lı­ğı­nın sey­ri­nin de­ğiş­ti­ği­ni, sü­re­cin ka­bu­sa dö­nüş­tü­ğü­nü kay­de­den Ko­yun­cu, söz­le­ri­ni şöyle sür­dür­dü:
“Bir akşam fe­na­laş­tım. Nefes ala­maz du­ru­ma gel­dim. Sü­re­ci bil­di­ğim için en­tü­be edi­le­ce­ği­mi dü­şü­nü­yor­dum. Yoğun ba­kı­ma alın­dım. Bu sü­reç­te çok zor gün­ler ge­çir­dim.
Eşi­min, aile­min, ar­ka­daş­la­rı­mın, ekip ar­ka­daş­la­rı­mın çok stres ya­şa­dık­la­rı­nı, ben­den do­la­yı çok kötü du­ru­ma düş­tük­le­ri­ni duy­dum. Çok yıp­ra­tı­cı bir süreç oldu. Kim­se­nin ken­di­ne gü­ven­me­me­si ge­re­ki­yor. ‘Ben iyi­yim, bana bir şey olmaz.’ diye bir şey yok. Kimde ne et­ki­ler bı­rak­tı­ğı belli değil.”
Ko­yun­cu, has­ta­ne­de yoğun bakım sü­re­ci­nin ağır geç­ti­ği­ni be­lir­te­rek, “En kolay al­dı­ğım nefes, ala­ma­dı­ğım ne­fe­se dö­nüş­tü. Re­ha­bi­li­tas­yon sü­re­cin­de evde yü­rür­ken bile zor­la­nı­yor­dum. Gün­lük ak­ti­vi­te­ni­zi bile ya­pa­maz ko­nu­ma ge­li­yor­su­nuz.
Artık belli bir süre işe bile dö­ne­me­ye­ce­ği­mi dü­şün­düm. Çok stres ya­şa­dım.” ifa­de­le­ri­ni kul­lan­dı.
Ara­dan üç ay geç­me­si­ne rağ­men hala tam ola­rak ken­di­ne ge­le­me­di­ği­ni an­la­tan Ko­yun­cu, “Belli oran­da nefes dar­lı­ğım var. Nö­ro­lo­jik et­ki­le­rin ne kadar ola­ca­ğı belli değil. Unut­kan­lık­la­rım var. Bazı şey­le­ri unu­tu­yo­rum ve es­ki­si gibi de­ği­lim.” diye ko­nuş­tu.
Sos­yal med­ya­da has­ta­lı­ğı önem­se­me­yen­le­ri ve ol­ma­dı­ğı­nı iddia eden­le­ri gö­rün­ce çok şa­şır­dı­ğı­nı dile ge­ti­ren Ko­yun­cu, şun­la­rı söy­le­di:
“Böyle bir has­ta­lı­ğın ol­ma­dı­ğı­nı iddia eden­le­ri gö­rün­ce çok şa­şı­rı­yo­ruz. Has­ta­lık güm­bür güm­bür ge­li­yor ve çok teh­li­ke­li bir durum. Belli bir al­go­rit­ma takip et­mi­yor ve kimde ne etki bı­rak­tı­ğı belli değil. Sa­de­ce ken­di­miz için değil, ya­kın­la­rı­mız için de önem­li. Dok­tor ar­ka­da­şı­mı­zın Kovid’den öl­dü­ğü­nü gör­düm, ya­kın­la­rı­mı­zı kay­be­di­yo­ruz. Bunun tek yolu aşı olana kadar maske, me­sa­fe ve hij­yen ku­ral­la­rı­na uymak. İnsan­lar­dan sab­ret­me­le­ri­ni ve dik­kat et­me­le­ri­ni is­ti­yo­rum. ‘Bana bir şey olmaz’ de­mek­le ko­ru­nul­mu­yor. Sa­de­ce ken­di­si için değil, aile­si, ya­kın­la­rı, ço­cuk­la­rı için, her­kes için her­kes dik­kat et­me­li. Yaş­lı­la­rı ve ken­di­mi­zi ko­ru­ma­mız lazım. Ne kadar sü­rer­se sür­sün sos­yal me­sa­fe ku­ral­la­rı­na uy­ma­mız lazım. Bu çok ciddi bir süreç.”
– “Vücut fonk­si­yon­la­rı­nın yavaş yavaş tü­ken­di­ği­ni gö­rü­yor­su­nuz”
Ko­yun­cu, psi­ko­lo­jik ola­rak ölüm kor­ku­su­nun has­ta­lık sü­re­cin­de üst nok­ta­ya ulaş­tı­ğı­na işa­ret ede­rek, “Bu süreç, ken­di­mi ölüme en yakın his­set­ti­ğim an. Basit bir nefes alış­ve­ri­şi­ni bile ya­pa­ma­dı­ğı­nız zaman artık vücut fonk­si­yon­la­rı­nın yavaş yavaş tü­ken­di­ği­ni gö­rü­yor­su­nuz. So­nu­cun­da so­lu­num ci­ha­zı­na bağlı yoğun bakım üni­te­si.
Sü­reç­te eşi­ni­zi, ço­cu­ğu­nu­zu dü­şü­nü­yor­su­nuz. An­la­tı­la­maz bir ank­si­ye­te (kaygı bo­zuk­lu­ğu) ya­şa­tı­yor. Ank­si­ye­te devam edi­yor. Kal­bim­de çar­pın­tı ol­du­ğu zaman ‘Kalp krizi mi ge­çi­ri­yo­rum?’ diye kay­gı­la­rım olu­yor ve bun­dan çık­mak müm­kün değil. Mer­di­ven­le­ri çı­kar­ken tı­ka­nı­yo­rum.” dedi.
– “Ar­ka­daş­la­rım ak­ci­ğer fil­mi­me bak­ma­mı ya­sak­la­mış­tı”
Zor bir sü­re­cin ar­dın­dan ha­ya­ta ye­ni­den dön­dü­ğü­nü dile ge­ti­ren Ko­yun­cu, şun­la­rı kay­det­ti:
“Yoğun ba­kım­dan çı­kın­ca çok se­vin­dim çünkü öle­ce­ği­mi dü­şün­müş­tüm. Sü­re­ci bi­li­yor­dum. Ak­ci­ğer fil­min­de­ki be­yaz­lık­la­rın ar­tı­şı­nı gö­rün­ce daha çok kaygı bo­zuk­lu­ğu­na ka­pı­lı­yor­dum. Ar­ka­daş­la­rım ak­ci­ğer fil­mi­me bak­ma­mı ya­sak­la­mış­tı. Kendi film­le­rim­le il­gi­len­me­mi ya­sak­la­mış­lar­dı çünkü stres fak­tö­rü de has­ta­lı­ğın gi­di­şa­tı­nı et­ki­le­yen fak­tör­ler­den biri.
Bi­lin­ci­niz açık­ken iş daha zor ge­çi­yor. Ka­fa­nız­da ku­ru­yor­su­nuz, ‘Ne zaman öle­ce­ğim? Ne ya­pa­ca­ğım? Eşim, dos­tum ailem, ço­cu­ğum ne ya­pa­cak?’ Çok zor bir süreç. Hiç kim­se­nin böyle bir po­zis­yon­da ol­ma­sı­nı is­te­mi­yo­rum.”
-“Dü­şün­me­ye gerek ol­ma­dan hemen gider aşı olu­rum”
Ko­yun­cu, has­ta­lık­tan mev­cut şart­lar­da en iyi kur­tu­luş yo­lu­nun aşı ol­du­ğu­na dik­ka­ti çekti.
Ko­yun­cu, şu de­ğer­len­dir­me­ler­de bu­lun­du:
“Aşı olup bu has­ta­lı­ğı ya­şa­ma­ya­cak­sam hiç dü­şün­mem. Dü­şün­me­ye gerek ol­ma­dan hemen gider aşı olu­rum. ‘Han­gi­si daha teh­li­ke­li?’ diye dü­şün­dü­ğüm zaman hemen aşı olu­rum. Bu has­ta­lı­ğı ben ya­şa­dım, düş­ma­nı­mın bile ba­şı­na gel­me­sin. O de­re­ce çok kötü şart­lar­da sı­kın­tı çek­tim. Kendi şahsi fik­rim, hangi aşı ol­du­ğu­na bak­ma­dan ben olmak is­ter­dim.”
Tolga Ko­yun­cu, aşı gel­di­ği zaman her­ke­se en kısa sü­re­de aşı ol­ma­la­rı­nı tav­si­ye etti.
Haber Merkezi